Colony

2010, video based on an action with 130 000 seeds
Double projection on opal glass, 45′
Colony is a video installation that resulted from Seeds to the sea, an action along the Belgian seashore. A bicycle loaded with tree seeds went from west (De Panne) to east (Knokke) on July 30, 2010. Ten hours of utter pointlessness, because the 130,000 trees in the making, landed on an interminable coastal road, the seawall.
Footage of the action was confronted with images of coastal forests,
seemingly pure but actually dying because of foreign beetles occupying the territory.
Colony refers to trees as pioneer vegetation, the colonization of an area in which they did not occur previously. They occupy barren grounds and multiply rapidly. Colony as a word bears meaning both culturally and naturally.


zeedijk_25_1000px
July 30, 2010 / Bike ride log (NL)
We vertrekken ‘s ochtends vroeg op 30 juli aan de Esplanade in De Panne.
Op de zeedijk herinnert een standbeeld aan de intrede van Leopold I. Hij kwam per boot uit Engeland om de eerste koning van België te worden. Ernaast ligt een restaurant dat Imperial noemt.
Is dit het begin of het eind van de zeedijk?
De leute he gasten!
Het is zo rustig ‘s ochtends op de dijk. De paardencarrousel is gesloten. Alles komt langzaam op gang. Een tractor kuist de stenen. De lucht is vochtig en fris.
Het mooiste is dat ze afgetekend wordt als figuur tegen de lucht. Anders plakt ze tegen die gebouwen.
Een bestelwagen steekt mij voorbij. Hij haast zich naar het restaurant met dozen vol verse vis.
De speeltuin is een en al afwezigheid. De paar mensen die we tegenkomen laten allemaal een hond uit. We zijn getuigen van de eerste gedraaide drol.
De restaurants kondigen aan wat er vandaag op het menu staat.
Ze heeft schrik van meeuwen.
Is ‘t waar?
Ons vertrek is het uur van laden en lossen. Een staalkaart van de verschillende geluiden die voertuigen maken.
Moet gij niet af en toe een keer een zaadje laten vallen?
De horecaspecialist lost zijn paletten bij restaurant Portofino.
Hebt ge het gezien? Ze heeft een zaadje laten vallen.
Esquina del sol.
Elly, er vallen geen zaadjes uit tot nu toe.
Een tractor veegt het zand van de dijk. Wat rest is een lijn parrallel aan de dijk, afgetekend op de stenen.
Opengepikte vuilniszakken voor Strand Residence.
Een koppel dertigers laat de Citroën Picasso vol en maakt zich klaar voor een lange rit huiswaarts. De vakantie zit erop.
‘t Stinkt hier naar zeelucht.
Ja, da’s goed he.
Aan het eind van de dijk in De Panne loopt een stalen bocht de lucht in.
Een paar huizen verder herhaalt die bocht zich op de plaatselijke rotonde.
De eerste zevenhonderd meter zitten erop. 1/100 van het traject.
Pit-pat. Ping-pong. Tea-room.
Als de dijk stopt rijden we verder langs de tramlijn.
Ter hoogte van Sint-Idesbald staan garageboxen onder de zeedijk te koop.
Het valt mij op hoe veel verschillende balkonnen er zijn.
Een vrouw jogt in tegengestelde richting de ochtend in. Zou zij ook de hele zeedijk doen?
Op de dijk van Koksijde wijst een stenenpatroon de windrichtingen aan. Ik weet nu wel zeker dat we naar het oosten rijden.
‘t Is leuk, ik kan dingen zien die gij niet kunt zien. Zoals die goudzoeker daar, op het strand.
Overal staan er standbeelden, en elke gemeente heeft zijn smaak.
Mijn blik is landinwaarts gericht. Ik kijk meer naar de gebouwen, dan naar de open zee.
Hoe elk gebouw een verschillende naam heeft, terwijl ze allemaal op elkaar lijken.
Ik zie mensen die hun baby uitlaten, in plaats van hun hond.
Ook de promostandjes waaien nu hun vlaggen uit. Binnen een uur beginnen ze kiwi’s uit te delen.
It’s a long way to Tipperary, It’s a long way to go.
Wat ik zie komt niet overeen met wat ik dacht. De kust is veel diverser. Voor de eerste keer krijg ik een indruk van de continuïteit ervan. En die is allesbehalve continu. De dijk wordt onderbroken door drukke wegen. Hoge appartementsblokken wisselen af met braaklanden en duinen.
Bij het verlaten van Koksijde staat een hotel in de vorm van een boot middenin in de duinen, langs de Koninklijke Baan.
De Potvisstraat is hier naar rechts.
Hier zou ik niet willen wonen.
I can see my house from here.
Dat is hier Nieuwpoort.
Ha ja, met dat tropisch hout. Er was daar een beetje controverse over. Een beetje natuurlijk.
Efkes maar.